maandag 2 december 2013
dinsdag 26 november 2013
Mijn hulproep...
Graag vertel ik hoe God te werk ging, op de dag dat de pijn uit mijn lijf, als sneeuw voor de zon verdween. Hou je vast, want het ging er wonderbaarlijk bijzonder aan toe.
Het was een week voor 2 oktober en ik werd gebeld door een vriendin van mijn moeder. Ze had nl. een droom over mij gehad. God sprak met haar en zei tegen haar dat Hij mijn hulproep heeft gehoord! Ik was nachten achter elkaar aan het roepen en huilen ,wanneer niemand mij zag toonde ik mijn wanhoop naar mijn Maker en Hij die verantwoordelijk voor mij en mijn dochtertje is. Zucht...... het was zo ondragelijk, maar mijn prinsesje mocht hier niks van merken. Vandaar dat ik mij s'nachts uitte naar God...
Nu zei God tegen de vriendin van mijn moeder,dat ze mij door kon geven dat Hij mij heeft gehoord. En dat ze naar mij toe moest gaan en voor mij mocht bidden. So! Duidelijke taal , toch! Duidelijker kon niet!
Ok, nu belde ze mij op, samen met mijn moeder. Ik nam op, wat mij veel pijn kostte, dus telefoneren was een ramp voor mij. Ik had dus nooit behoefte met niemand te telefoneren. Maar ik luisterde, en ze vertelde haar droom...... en mijn oren stonden op scherp op het moment dat ze begon dat God mijn hulproep heeft gehoord. Want dat kon ze niet weten, ik sprak haar nooit, dus al helemaal niet over mijn hulproep! Waaaauwww God heeft mij gehoord, tranen vloeiden,alleen al omdat God mij hoorde... en we maakten gelijk een afspraak om voor mij te gaan bidden, want ik was vol verwachting van wat God ging doen duhhhh! Wie zou dat niet zijn in zo een situatie.... ?
Derest vertel ik volgende keer, anders is het zoveel informatie in 1 keer, en dan komt het misschien niet duidelijk over . Het is zo bijzonder dat ik graag de tijd neem dit wonder goed over te brengen... ennehmmm...bytheway wil ik nu bij komen van de revalidatie ;-) .
Ohja, vergeet het filmpje dat ik heb geplaatst niet te kijken he, want deze man Gods is een vetgoed voorbeeld van iemand die vol vuur van God, voor zieken bid en ze geneest in Jezus naam....... neem de tijd er ff voor .
Het was een week voor 2 oktober en ik werd gebeld door een vriendin van mijn moeder. Ze had nl. een droom over mij gehad. God sprak met haar en zei tegen haar dat Hij mijn hulproep heeft gehoord! Ik was nachten achter elkaar aan het roepen en huilen ,wanneer niemand mij zag toonde ik mijn wanhoop naar mijn Maker en Hij die verantwoordelijk voor mij en mijn dochtertje is. Zucht...... het was zo ondragelijk, maar mijn prinsesje mocht hier niks van merken. Vandaar dat ik mij s'nachts uitte naar God...
Nu zei God tegen de vriendin van mijn moeder,dat ze mij door kon geven dat Hij mij heeft gehoord. En dat ze naar mij toe moest gaan en voor mij mocht bidden. So! Duidelijke taal , toch! Duidelijker kon niet!
Ok, nu belde ze mij op, samen met mijn moeder. Ik nam op, wat mij veel pijn kostte, dus telefoneren was een ramp voor mij. Ik had dus nooit behoefte met niemand te telefoneren. Maar ik luisterde, en ze vertelde haar droom...... en mijn oren stonden op scherp op het moment dat ze begon dat God mijn hulproep heeft gehoord. Want dat kon ze niet weten, ik sprak haar nooit, dus al helemaal niet over mijn hulproep! Waaaauwww God heeft mij gehoord, tranen vloeiden,alleen al omdat God mij hoorde... en we maakten gelijk een afspraak om voor mij te gaan bidden, want ik was vol verwachting van wat God ging doen duhhhh! Wie zou dat niet zijn in zo een situatie.... ?
Derest vertel ik volgende keer, anders is het zoveel informatie in 1 keer, en dan komt het misschien niet duidelijk over . Het is zo bijzonder dat ik graag de tijd neem dit wonder goed over te brengen... ennehmmm...bytheway wil ik nu bij komen van de revalidatie ;-) .
Ohja, vergeet het filmpje dat ik heb geplaatst niet te kijken he, want deze man Gods is een vetgoed voorbeeld van iemand die vol vuur van God, voor zieken bid en ze geneest in Jezus naam....... neem de tijd er ff voor .
zondag 10 november 2013
Vrij van pijn....Vrij van angst
Graag wil ik beginnen, het recentste wonder dat God heeft gedaan in mijn leven, hier te vertellen. Het heeft velen om mij heen versteld doen staan.....
God is goed, ik kan niet anders zeggen!
3 Jaar terug was ik van 1 op andere moment lichamelijk beperkt. Pijn in mijn lichaam begon zich te verspreiden, en maakte mijn mobiliteit onmogelijk. Ik fietste met mijn dochtertje naar huis van babyzwemmen. Toen was ze anderhalf jaar, en we vielen met de fiets, omdat ik mijn lichaam niet meer kon dragen door de pijn in mijn armen en benen. En toen ging alles heel snel, binnen een half jaar was ik afhankelijk van een scootmobiel en was ik afhankelijk van thuiszorg en uiteindelijk zelfs afhankelijk van een electrische rolstoel die helemaal aangepast werd op mijn beperking en pijnklachten. Ik werd geholpen bij persoonlijke verzorging, alhoewel ik door mijn trots daartegen heb gevochten. Maar het werd steeds meer verwaarlozing,waardoor ik mijn trots op zij moest zetten. Zo bleef ik er redelijk verzorgd uitzien. En ook de zorg voor mijn prinsesje moest ik toegeven dat ik daar die extra handen bij nodig had. Dat was erg moeiljik, omdat mijn vertrouwen in mensen door het verleden zwaar beschadigd was! En mijn meisje is voor mij het laatste dat ik aan iemand toevertrouwde.....maar nood brak wet! Nog steeds krijg ik pijn in mijn maag van als ik hierover praat... Kortom ons wereldje werd op een ellendige manier op zijn kop gezet. En 24 uur pijn die me deed denken aan de hel, begon steeds ondragelijker te worden. het leek of ik elke keer onder water werd geduwd, en elk moment zou verdrinken...
Ondanks de plagende ziekte en pijn en het falende gevoel dat ik ervoer als zieke mama, bleef ik God roepen en vertrouwen...gelukkig maar, want zonder Zijn kracht was ik doorgedraaid, en zonder mijn prinses in een verzorghuis oid. terecht gekomen, waarschijnlijk zelfs in combinatie met psychiatrie want zonder mijn kindje zou ik echt totaal gek worden...Maar hoe hou je het als alleenstaande moeder uit op eigen kracht...met de constante marteling in mijn lichaam waar ik gevangen in zat? Onvoorstelbaar wanhopig heb ik naar Hem uitgehuild, gesmeekt, boos geweest op Hem, hoe kon Hij mij en mijn dochtertje zo aanzien. Een kleine meid die haar moeder zag lijden. Maar God gaf me kracht om te vechten voor haar! Ik vocht om mijn ziekte niet de overhand te laten hebben bij ons in huis. De vreugde van de Heer was mijn en haar kracht. Er was namelijk totaal geen reden voor vreugde, ik verloor bijna alles. Het duurde niet lang voor het ook zichtbaar zou zijn dat mijn moederrol niks meer voorstelde en ik de moed als moeder op zou geven..MAAR GOD zag mijn hulproep..Hij hoorde mij roepen...Hij zag mijn dochtertjes hartsverlangen....ook zei bad voor mij, zei vroeg Hem om mij beter te maken..Hij hoorde haar!! Ik BEN PIJNVRIJ, uit de rolstoel, op dit moment vecht ik om sterk te worden in een revalidatietraject! De artsen zeiden, accepteer de situatie zoals het is.....Ik kon dat niet, ik wou dat niet. Ik koos om Gods beloften in Zijn Woord te geloven en uit te spreken, en velen met mij! Prijs God.....
Zoooo ff time out hoor, ik zit totaal te janken hier, er valt nog een hoop te verwerken, het was echt niet niks allemaal...
The story goes on........ to be continued
God is goed, ik kan niet anders zeggen!
3 Jaar terug was ik van 1 op andere moment lichamelijk beperkt. Pijn in mijn lichaam begon zich te verspreiden, en maakte mijn mobiliteit onmogelijk. Ik fietste met mijn dochtertje naar huis van babyzwemmen. Toen was ze anderhalf jaar, en we vielen met de fiets, omdat ik mijn lichaam niet meer kon dragen door de pijn in mijn armen en benen. En toen ging alles heel snel, binnen een half jaar was ik afhankelijk van een scootmobiel en was ik afhankelijk van thuiszorg en uiteindelijk zelfs afhankelijk van een electrische rolstoel die helemaal aangepast werd op mijn beperking en pijnklachten. Ik werd geholpen bij persoonlijke verzorging, alhoewel ik door mijn trots daartegen heb gevochten. Maar het werd steeds meer verwaarlozing,waardoor ik mijn trots op zij moest zetten. Zo bleef ik er redelijk verzorgd uitzien. En ook de zorg voor mijn prinsesje moest ik toegeven dat ik daar die extra handen bij nodig had. Dat was erg moeiljik, omdat mijn vertrouwen in mensen door het verleden zwaar beschadigd was! En mijn meisje is voor mij het laatste dat ik aan iemand toevertrouwde.....maar nood brak wet! Nog steeds krijg ik pijn in mijn maag van als ik hierover praat... Kortom ons wereldje werd op een ellendige manier op zijn kop gezet. En 24 uur pijn die me deed denken aan de hel, begon steeds ondragelijker te worden. het leek of ik elke keer onder water werd geduwd, en elk moment zou verdrinken...
Ondanks de plagende ziekte en pijn en het falende gevoel dat ik ervoer als zieke mama, bleef ik God roepen en vertrouwen...gelukkig maar, want zonder Zijn kracht was ik doorgedraaid, en zonder mijn prinses in een verzorghuis oid. terecht gekomen, waarschijnlijk zelfs in combinatie met psychiatrie want zonder mijn kindje zou ik echt totaal gek worden...Maar hoe hou je het als alleenstaande moeder uit op eigen kracht...met de constante marteling in mijn lichaam waar ik gevangen in zat? Onvoorstelbaar wanhopig heb ik naar Hem uitgehuild, gesmeekt, boos geweest op Hem, hoe kon Hij mij en mijn dochtertje zo aanzien. Een kleine meid die haar moeder zag lijden. Maar God gaf me kracht om te vechten voor haar! Ik vocht om mijn ziekte niet de overhand te laten hebben bij ons in huis. De vreugde van de Heer was mijn en haar kracht. Er was namelijk totaal geen reden voor vreugde, ik verloor bijna alles. Het duurde niet lang voor het ook zichtbaar zou zijn dat mijn moederrol niks meer voorstelde en ik de moed als moeder op zou geven..MAAR GOD zag mijn hulproep..Hij hoorde mij roepen...Hij zag mijn dochtertjes hartsverlangen....ook zei bad voor mij, zei vroeg Hem om mij beter te maken..Hij hoorde haar!! Ik BEN PIJNVRIJ, uit de rolstoel, op dit moment vecht ik om sterk te worden in een revalidatietraject! De artsen zeiden, accepteer de situatie zoals het is.....Ik kon dat niet, ik wou dat niet. Ik koos om Gods beloften in Zijn Woord te geloven en uit te spreken, en velen met mij! Prijs God.....
Zoooo ff time out hoor, ik zit totaal te janken hier, er valt nog een hoop te verwerken, het was echt niet niks allemaal...
The story goes on........ to be continued
Yessss ik ga bloggen! En God groot maken!
Welkom Welkom!
Eindelijk heb ik de knoop door gehakt, om openbaar God groot te maken op het web. Hij is het waard alle eer te ontvangen van alle wonderen die Hij heeft gedaan in mijn leven en nog gaat doen!
Ik ben Danie en wil heel veel delen over die enige goede God. Hij is niet voor mij alleen, maar de hele mensheid. dus vandaar dat ik het niet voor me mag en kan houden. Dus dat...
Beetje bij beetje ga ik hier getuigen over alles wat ik meemaak met God mijn liefhebbende Vader. want dat is Hij. I'm in love with Him and He with me, and He wanna loves you to, if you want Him to. Life is all about love!
Dus ben je vol interesse, blijf me volgen en word geraakt, just like me!
Be blessed and see you soon again
Abonneren op:
Posts (Atom)